Uncategorized

Voorbereiden.. Maar hoe dan?

Hoe bereid ik mij voor? Geen idee, kun je je hierop voorbereiden? Natuurlijk kun je boeken en tips lezen van bloggers die mij voor zijn gegaan. Voor een goede uitrusting zorgen en kilometers in je benen hebben. Maar hoe bereid je je hier mentaal op voor? Een vraag die mij constant bezighoudt is; “ben ik uit het juiste hout gesneden om dit te voltooien?” Het maakt mij onzeker. Niet voor niets zijn er maar weinig mensen die aan zoiets beginnen. En waarom zou een Nederlands meisje zonder enige kampeer/survival ervaring, het ruige terrein van Alaska wel overwinnen bewapend met fiets en tent? Nog niet gesproken over alle andere hobbels op de weg, letterlijk en figuurlijk. Maar dan hoor ik mijn moeder zeggen “wat bij jou in je kop zit, zit in niet in je kont”, en dan weet ik dat ik het ga halen. Aan mijn doorzettingsvermogen zal het niet liggen, mijn grootste vijand zal de kou zijn. Ik omschrijf mijzelf graag als een cactus, ik voel mij prettig in temperaturen waar veel anderen het lootje leggen. Ondanks mijn aanleg om goed te gedijen in warm weer, doe ik enige concessie. Halverwege mei zal ik van start gaan in Prudhoe Bay, waar het dan gemiddeld 5 graden onder nul is overdag. Het voordeel hiervan is dat er veel minder muggen zijn, althans dat verwacht ik. Maar ook dat ik met zomerweer in de noordelijke delen van Canada en Amerika fiets.

Om eerlijk te zijn is er zoveel voor te bereiden dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Zelfs een geschikte fiets voor de wereldreis moet ik nog aanschaffen. Mijn motto “wat niet op de fiets zit kan niet stuk en hoef ik ook niet te repareren”. Toegegeven, ik ben behoorlijk atechnisch. Voor alles wat wel op de fiets zit en stuk kan bestaan er gelukkig fietsreparatiecursussen die wereldfietsers voorbereiden op pech onderweg. Het cursusboek dat je ontvangt zal ik tijdens mijn fietstocht maar koesteren. Om mee te doen aan zo een cursus moet je wel over een fiets beschikken. Ik ben weleens bij mijn vaste fietsenzaak binnen gelopen om informatie te winnen. De jongen die mij altijd helpt (en altijd net iets te blij is mij in de winkel te zien) viel stijl achterover toen hij mijn plan hoorde. Terloops liet ik vallen dat ik nog opzoek was naar iemand die mee wilde. Hij bedankte, veel te spannend allemaal. Ik denk dat het voor de Volendammer een veel te lange tijd weg van zijn dorp zou zijn.